آشنايي با آموزش‌هاي
تفكر متعالي

در طول تاريخ بشر، همواره دو جريان فكري وجود داشته كه نظام‌هاي مختلف تفكري زاييده اين دو مي‌باشند. يكي جريان حقيقت‌گرا و ديگري جريان باطل‌گرا. هريك از اين دو جريان، داراي محصولات و دستاوردهايي بوده‌اند و تغييراتي را در زندگي فردي و اجتماعي بشر باعث شده‌اند . . .

تفكر متعالي، روايتي زنده و متراكم از جريان حقيقت‌گرا مي‌باشد كه وراي دو رويكرد ظاهرگرايي و باطن‌گرايي است. تفكر متعالي در برابر جريان خودگرا بر خداگرايي (فراگرايي) و در مقابل جزءنگري بر كل‌نگري تأكيد دارد. حال به مقايسه‌اي كه بين اين دو جريان فكري صورت گرفته است، توجه كنيد.

1- تفكر متعالي رو به بالاست. جهتش صعود است. بر اساس حضور الهي و براي آن است و نه در جهت تخريب بالا و آنچه در بالا و از بالاست. حقايق بالايي و باطني و غيب را مي‌پذيرد و براي انكار آن نمي‌كوشد بلكه به پذيرش آن سعي دارد.

2- اين (تفكر متعالي) مي‌گويد تفكر به تنهايي يكي از راه‌هاست و آن (1) مي‌گويد همه راه‌ها تفكر است.

3- اين تفكر را نوعي هنر مي‌داند و آن هنر را نوعي تفكر. اين نرم است، انعطاف پذير است و رقصندگي؛ مبارزه‌اي عاشقانه است و كامل‌انديشي هنرمندانه.

4- . . .

(1) منظور از كلمه آن، تفكر انكارگرا مي‌باشد. اين نوع تفكر در مقابل تفكر حق‌گرا قرار دارد و گرايش اصلي آن انكار حق و روند حقيقت‌گرايي است.

بنياد انديشه
اولين پايگاه اينترنتي دانش تفکر